Moje ime je Miloš Rakić. Po zanimanju sam lekar, specijalista psihijatrije, zaposlen u  Specijalnoj bolnici za psihijatrijske bolesti “Gornja Toponica”.

Diplomirao sam na Medicinskom fakultetu u Nišu 2009. godine. Specijalizaciju iz oblasti psihijatrije završio sam na Medicinskom fakultetu u Beogradu.

Pored profesionalnog iskustva u oblasti mentalnog zdravlja, posedujem i iskustvo na polju somatske medicine koje sam stekao kao lekar opšte prakse u primarnoj zdravstvenoj zaštiti.

Specijalistički staž započeo sam na Klinici za psihijatriju, u Gornjoj Toponici, gde sam stekao iskustvo u radu sa urgentnim stanjima u psihijatriji, psihotičnim poremećajima i najtežim oblicima depresije i bipolarnog poremećaja. Nakon toga sam nastavio svoje usavršavanje u Beogradu, na Institutu za mentalno zdravlje u Palmotićevoj i na Klinici za psihijatriju, Kliničkog centra Srbije. Radio sam pod mentorstvom najeminentnijih stručnjaka iz oblasti psihijatrije u našoj zemlji, upoznao se sa različitim pristupima u lečenju i najmodernijim farmakoterapijskim sredstvima.

Postdiplomsko usavršavanje u oblasti sistemske porodične terapije obavljam na Institutu za mentalno zdravlje u Palmotićevoj. Aktuelno nosim zvanje porodičnog savetnika, psihoterapeut pod supervizijom.

U radu sa pacijentima negujem holistički pristup, sagledavam njegovo stanje sveobuhvatno kako bih mu pružio najbolju moguću negu.

U svom psihoterapeutskom radu koristim sistemski pristup, u okviru koga postavljam problem u kontekst interpersonalnih relacija, koristim različite intervencije prilagođene individualnim potrebama klijenata sa ciljem oslobađanja od simptoma i uvođenja trajne promene u njihovo funkcionisanje.

Posedujem odlične komunikacione veštine što mi omogućava da sa klijentima/pacijentima brzo ostvarim odnos poverenja, razumevanja i obezbedim sigurnu bazu u terapijskom setingu. Smatram da je to preduslov za kvalitetan i posvećen, zajednički rad na razvijanju bolje svesnosti o sebi, kao i kreiranju željene promene.

Možete me angažovati za psihijatrijski pregled u Nišu:

• Neurotski i sa stresom povezani poremećaji (akutna reakcija na stres, poremećaj prilagođavanja, žalovanje, postraumatski stresni poremećaj)
• Anksiozni poremećaji (panični poremećaj, generalizovani anksiozni poremećaj, socijalni anksiozni poremećaj, separaciona anksioznost)
• Afektivni poremećaji (depresija, bipolarni afentivni poremećaj)
• Poremećaji sna (nesanica, poremećaj ritma budnost-spavanje, noćne more)
• Psihotični poremećaji (akutna psihotična epizoda, shizofrenija, paranoja)
• Psihoorganiski poremećaji (demencija)
• Poremećaji ličnosti (emocionalno nestabilni poremećaj ličnosti, granični poremećaj, pasivno-zavisni poremećaj ličnosti)

Psihoterapija:

• Individualni rad – problemi u porodici, na poslu, u emocionalnim odnosima; žalovanje nakon smrti bliske osobe; nakon razvoda; anksioznost; depresija; poremećaj ličnosti)
• Partnersko (bračno) savetovanje
• Rad sa čitavom porodicom

Sam pojam psihoterapija ima u osnovi dve starogrčke reči: psyche – duša, duh, i therapeia – lečenje, isceljenje, dakle, odnosi se na lečenje duše (psihičkih poremećaja) psihološkim metodama. Jedna od mnogih definicija psihoterapije glasi da je to grupa postupaka u cilju lečenja psihičkih smetnji, stanja i poremećaja, psihičkim putem, koje su, pretpostavlja se, izazvane psihološkim ili dominantno psihološkim putem. Centralni činilac je odnos uzajamnog poverenja i pozitivnog očekivanja koji se razvija između terapeuta i klijenta i njihova interakcija u specifičnim okolnostima ili terapijskoj situaciji. Smatra se da upravo taj odnos stoji u osnovi lekovitih svojstava psihoterapijskog procesa, a pozitivni efekti su i dokazani primenom modernih vizualizacionih dijagnostičkih sredstava – skeniranjem mozga primećen je porast struktura odgovornih, pre svega, za učenje i pamćenje.

Psihoterapija je indikovana kod svih osoba sa smetnjama psihološke prirode, koje su svesne da im je potrebna stručna pomoć i motivisane da ih tim putem ublaže ili otklone. Neophodno je da klijent prihvata psihološku osnovu svog problema, da je sposoban za uspostavljanje terapijskog odnosa sa psihoterapeutom, kao i da iskreno i otvoreno govori o sebi i predano radi na svom oporavku ili unapređenju određene sfere svog životnog funkcionisanja.

Psihoterapija je široko zastupljena u celom svetu, ne samo kao metod lečenja psihičkih poremećaja, već i u njihovoj prevenciji, kao i u rešavanju širokog dijapazona svakodnevnih problema i poboljšanja kvaliteta života. Upravo činjenica da ima primenu u svim važnijim područjima života (emocionalni, društveni, bračni/porodični, radni/profesionalni život), kao i tesne povezanosti sa drugim humanističkim disciplinama (psihologija, medicina, sociologija, religija, umetnost), čini je civilizacijskim dostignućem modernog doba.